عالم مادى و به حواس ظاهر ادراك آن توان كرد و اجسام صيقليه و شفافهء اين عالم مادى ، مانند آب و هوا مظهر موجودات عالم مثال باشند و همچنين خيال انسان مظهر آن شود و صورت آينه و خياليه همه از موجودات عالم مثال باشند [ 1 ] و همچنين خيال انسان مظهر آن شود و . . . و از اقدمين منقول است : « إنّ في الوجود عالما مقداريا غير العالم الحسي ، لا يتناهى عجائبه و لا يحصى مدنه . و من جملة تلك المدن ( جابلقا ) و ( جابرسا ) هما مدينتان عظيمتان . . . » . اين جماعت ، تصحيح معاد جسمانى به اين كنند و بهشت و دوزخ و زمين قيامت را از موجودات عالم مثال دانند و تجسم اعراض و تجسد اعمال در اين